pod dość długiej, bardzo długiej nieobecności, wracam.

jak zwykle trochę się zmieniło, mianowicie szkoła średnia. nie powiem, że jest źle, jednak zawsze może być lepiej. jeśli chodzi o miłość, to nadal jest ta sama, tak samo piękna i prawdziwa, a w nas mnóstwo wiary i nadziei, że pozostanie w nas do końca. zagrzałam miejsce w Jego sercu, On w moim i za cholerę nie mamy zamiaru opuszczać tego miłego kącika. kącik w Jego sercu jest miejscem w którym mogę ochłonąć, uspokoić się. jest ciepłem, którego potrzebuję. dobrze mi przy Nim, Jego czułe i miłe słowa, dotyk, ciepło, bliskość, czuję się przy nim lepiej niż w domu.

jeśli chodzi o dom, to coraz częściej dręczy mnie myśl, że nie chcę do niego wracać. dręczy, bo przecież do domu powinno się chcieć wracać. ja, gdybym mogła omijałabym go szerokim łukiem. nie czuję się w nim dobrze, jak można czuć się dobrze w miejscu, które przypomina jeden z reality show typu bigbrother.

jutro piątek, nie zobaczymy się ale będzie sobota i niedziela, prawda?
dlaczego ja tęsknię w chwilę po tym jak rozchodzimy się do domów, dlaczego tęsknię teraz mimo, że widzieliśmy się ok.5 godzin temu. chciałabym spotkać się z Tobą nie na dwie godzinki, tylko na sześć tak jak kiedyś, przez cały weekend.